Bekleşenler birbirleriyle kenetlenmiş gibiydiler. Kaldırımın o kısmına yığılanlardan yol bulamayanlar, haliyle yola inerek ilerleyebiliyordu. Orada neler döndüğünü anlayabilmek için yavaşlayan araçlar çoğaldıkça trafik iyice sıkışmaktaydı. Yerinde sayan arabaların arasında hepsi de aynı malı satan seyyar satıcılar sürüsü olmadığına göre sıkışıklık geçiciydi. Bu da ayrı bir ilginçlikti… Lokma takımı, org gibi akla hayale kolayına gelmeyen bir çok maldan o gün yalnızca seçilen tek birini satmaya çalışan onlarca kişinin nasıl bir anda organize olduğunu, onlara kimin liderlik ettiğini, kazancı nasıl paylaştıklarını çok merak ediyordu. Sanki aynı tornadan çıkmış gibi ne de çok birbirlerine benziyorlardı? Akrabaydılar herhalde. (S.158)